- چون منظور اصلی از گفتن دیکته وجه آزمونی در کلاس ، ارزشیابی فعالیت های یاددهی-یادگیری انجام شده است ، لذا باید از متن ها و جمله ها و واژه هایی در املا استفاده کرد که دانش آموزان آن ها را اموخته باشند ، یعنی تلفظ آن کلمه را شنیده باشند ، شکل املایی آن را دیده و نوشتن آن را تمرین کرده باشند . در غیر اینصورت ممکن است کلمات دیکته شده را اشتباه بنویسند و شکل نادرسن کلمات در ذهن آنه نقش ببندد . علاوه بر آن ما ارزشیابی را از آموخته ها انجام می دهیم نه نیاموخته ها .


- پس از گفتن املا و تصحیح آن ، تنها مشخص کردن اشتباهات املایی کافی نیست ،بلکه باید با بررسی دقیق مشکلات نوشتاری دانش آموزان و تعیین نوع آنها اقدامات لازم در جهت رفع اشکالات از سوی معلم و دانش اموزان انجام گیرد . و معلم بخشی از ساعت درس املا را به اموزش نکات لازم اختصاص دهد (توجه به وجه آموزشی املا)و تمرینات مناسب و متنوعی را برای تقویت مهارت های املایی دانش اموزان پیش بینی و ارائه کند .

بدیهی است که با یک دستور یا تمرین واحد نمی توان به رفع همه اشکالات پرداخت .


- لازم است معلم به ایجاد ارتباط بین املاهای گوناگون توجه کند و در هر املای جدید علاوه بر نکات درس تازه ، اشکالات عمده و اساسی املاهای قبلی را نیز مد نظر قرار گیرد و برای اطمینان از کافی بودن آموزش ها و رفع اشکالات دانش آموزان ، کلمات مهم و دارای ارزش املایی را در قالب جمله ها و عبارت ها به کار گیرد.